من لحظه لحظه بودنت را دوست دارم

من لحظه لحظه بودنت را دوست دارم
هر جا که باشد دیدنت را دوست دارم

در خلوت کافه یا توی خیابان
یکمرتبه بوسیدنت را دوست دارم

ماه منی،من برکه ای آرام هستم
در آغُشم خوابیدنت را دوست دارم

گاهی اسیر عشوه هایت می شوم و
اینگونه من دل بردنت را دوست دارم

باشد تو سیب سرخ و ممنوعه ولی من
تبعید بعد از خوردنت را دوست دارم

هر چند می خندی به احوال خرابم
اما همین خندیدنت را دوست دارم

بگذار پایان غزل را هم بگویم
حتی خیالِ بودنت را دوست دارم