ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ

ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﭼﻨﮕﯿﺰﺗﺮﯾﻦ ﻧﺎﺩﺭ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ
ﺍﯼ ﻧﺎﺩﺭﻩ ﯼ ﺷﻬﺮ، ﺳﻤﺮﻗﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﺗﻮ ﻧﻘﺸﻪ ﺑﺮﯾﺰﯼ ﮐﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﯾﻦ ﺣﯿﻠﻪ ﻭ ﺗﺮﻓﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻪ ﺻﺒﺢ ﺑﻬﺎﺭﯼ
ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻭ ﺟﻨﻮﻥ ﻭ ﻏﻢ ﻭ ... ﮐﻢ ﺑﻮﺩ؟!
ﺩﯾﮕﺮ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ؟