من صبورم اما؛

من صبورم اما؛
بی دلیل از قفس كهنه ی شب می ترسم
بی دلیل از همه‌ی تیرگی رنگ غروب
و چراغی كه تو را از شب متروڪ دلم دور كند.
من صبورم اما؛
آه، این بغض گران
صبر چه می داند چیست ...
#حمید_مصدق
دیدگاه ها (۰)

خانه دل‌تنگِ غروبی خفه بود، مثلِ امروز که تنگ است دلم؛پدرم گ...

‌‌ترسم این است نیایی نفسم تنگ شودنقش رویایی تو هی کم و کم رن...

رها🍂 شب که می شودمی نشینم رو به روی آینه ی دلماز تو می گویما...

در پسِ پرده‌ی صبرت، چه غم‌ها که گذشتدر سکوت شب و تنهایی‌ات، ...

🌙🍫مرا در سایه‌ی چشمت پناهی ده🍫به این دل، از غمِ دنیا گواهی د...

تقویم بهانه است؛این دل است که همیشه در غروبِ جمعه گیر کرده.پ...

در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تارمی‌درخشد خنده‌ای، مان...

عاشقانه های شبنم

اونجا که افشین یدالهی میگه:یک روز می‌آیی که من دیگر دچارت نی...

#شب و #دلتنگی و #تنهاییسه رفیق قدیمی‌ من!هر شب ، بی‌دعوت می‌...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط