به این فکر کن که وقتی من نباشم ، این شعرهای بی سرو سامان

به این فکر کن که وقتی من نباشم ، این شعرهای بی سرو سامان ، این نامه های نیمه کاره ، این خاطرات نداشته و اتفاقات نیوفتاده ، تکلیفشان چه میشود ؟! بعد از من چه کسی از تو مراقبت خواهد کرد ؟!چه کسی برای عروسک های نداشته أم مادری میکند ؟!
به این فکر کن که من ، سیندرلای قصه ات اگر نباشم تکلیف کفش هایی که برام نخریدی و نپوشیدم چه میشود ؟؟
اگر نباشم جای خالی أم را میتوانی با کسی پر کنی؟!
اصلأ مگر کسی شبیه من هست ، که نقاشی دوست بدارد تو را بکشد ، عکاسی را دوست بدارد از تو عکس بگیرد ، شاعر باشد برای تو شعر بگوید ...
اصلأ کسی مثل من برای معشوقه اش با گریه آواز میخواند ؟؟
من فرق دارم با همه ی دنیا !! کمد لباس هایم را باز کن ، میبینی ؟من رنگ صورتی را دوست ندارم ، میدانی این یعنی چه ؟! دختری که رنگ صورتی را دوست ندارد خیلی متفاوت است ....خیلی !
من ساده أم از آن ساده های کمیاب که وقتی کنارش باشی از خجالت ذوب میشود ، این را که دیگر نمیتوانی منکر شوی .
فکر کن اگر من نباشم چه کسی بجای تو برای خودش گل میخرد تا یادش برود معشوقه أش دوستش ندارد ....
من فرق دارم با کسانی که دیده ای !! فرق دارم که بتوانی دوستم داشته باشی
میدانی آدمها با وجود تفاوت هایشان چیزهای مشترک زیادی دارند ...
من آن را هم ندارم ... کل دنیارا هم بگردی هیچکس را پیدا نمیکنی که جعبه ی بزرگ آرزوهایش پر از خالی باشد که عکس های تو تمام حجم جعبه را گرفته باشد!!
باز هم بگو من با دیگران فرق ندارم !!
باز هم دوستم نداشته باش
باز هم باور نکن هیچکس برایت من نمیشود
بازهم مرا با همه کنارهم بگذار اما
هیچکس مثل من دوستت نخواهد داشت جانم ، من با همه فرق دارم ....