داشتم فکر میکردم.. واقعا چرا میگن کاش یکي دوسمون داشت

یا میگن کاش وقتی یکی دوسمون داشت یه نوتیفی چیزی ب قلبمون میومد..

باور ندارم،
وقتی اوني دوسش داریم مارو نخواد کل ادما هم دوسمون داشته باشن نمی‌تونیم قبولش کنیم و بگیم اشکالی نداره و بقیه هستن
خیلی وقتا وقتی اونی ک دوسش داریم راحت ازمون بگذره دیگه مهم نیست کی بخوادمون،کی ولمون کنه، کی بره، کی بمونه..
حتی همه ی اینا به این منظور نیس بعد اون ادم بقیه بی ارزشن
ولی هممون یکیو داریم با همه فرق داره، که با بقیه براش فرق نداریم..
یکی که بخاطر این همه اهمیت و ارزشی ک قائلیم دلش نمیاد بگه نمیخوامت :)
حتی با همه ی سختیا و دلیل واس رفتن و ترک کردن
بخاطر ترس از اینکه اگ تنها باشه، نمیریم
میمونیم شاید ی روز ی معجزه ای شد..
میمونیم و حتی چند ساعت فاصله نمی‌گیریم
حتی نمیزاریم دل طرف واسمون تنگ شه
حتی همیشه موقع خدافظی جواب اخرین پیامشو میدیم، حتی اگ ی ایموجی باشه:)
منتظر ی ایموجی و نوتیف ازش..
تا شروع کنیم ور ور حرف زدن و سوالای احمقانه
ی سریامون با اینکه میدونیم تهش هیچی نیس
با اینکه میدونیم ن اون مارو میخواد و ن ما میتونیم دل بکنیم
باز ادامه میدیم و فقط این مدت کوتاهی که ی ذره واسش مهمیم لذت می‌بریم با کلی بغض:)
خیلیامون کل راهُ اشتباه اومدیم، فقط نای برگشت نداریم دیگه میمونیمُ میسازیمُ بار ها و بار ها میشکنیم و هنوزم هستیم « بلاتکلیف » :)
ماهایی ک از اول اشتباه کردیم
وقتی با مهربونی دلشونُ زدیم و ناراحتیشون بخاطرِ رفتن ادمایی ک ازشون راحت گذشتن رو نگا کردیم
ارومشون کردیم
گفتیم هستما غمت نباشه..
سرد شدنُ
قهوه ایمون کردنُ
ب روشون نیاودیم
ب روشون نیاوردیمُ، تازش،
خندوندیمشون🙂
جوری ک خودشونم یادشون رف دلمونُ تیکه تیکه کردن
ما چ بدونیم ادما دنبالِ رفتنیان:)
ما ک اهل رفتن نبودیم
اهل موندنُ سوختن بودیم..
که تهشم دودش رفت تو چش خودمون..

«« ‌‌‏همیشه حواسمون به رفتن هاست ولی
کاش یه بارم به نرفتن ها فکر کنیم اونایی
که دلشون رو شکوندیم ولی باز هم موندن (: »»


هرچی خواستیم نشدُ
هرچی خواستیم بهش نرسیدیمُ ..
فقط رویا یافتی کردیم و غرق شدیم توش
حالا هم رو صورت حقیقت ی نقاب امیدِ الکی چسبوندیم و و داریم ب خودمون امید الکی میدیم و فراری‌م از حقیقت..

🍃²³آذرماه¹⁴⁰⁰🍃
²⁰.³⁷