انواع ساز ایرانی

انواع ساز ایرانی

سازهای ایرانی از حیث جنس به سه گروه فلزی، سفالی و چوبی تقسیم می شوند:
1- فلزی: این سازها معمولاً از جنس برنج یا مس هستند و به طریق ریخته گری یا چکش کاری ساخته می شوند.
2- سفالی: این سازها همان طور که از نامشان پیداست از جنس سفال(گل رس پخته شده) می باشند، برخی تنبک ها و سازهای بومی مانند طاس های پوستی و فاقد پوست از سفال ساخته می وند.
3- چوبی: این سازها به طریق ترواش و برش ساخته می شوند، این گروه بیشترین و متنوع ترین سازها را در خود جای می دهد و آنجا که سخن از نواختن یا ساختن سازهای ایرانی است بیشتر این سازها در ذهن تداعی می گردد.
از لحاظ نوع و شکل تولید صوت به سه گروه سازهای زهی، بادی ضربی تقسیم می شوند:
سازهای زهی: تار، دو تار، سه تار، عود، تنبور، بربط، رباب، قانون(زخمه ای)، کمانچه، سرود(آرشه ای)، سنتور(زهی-کوبشی)
سازهای بادی: فلوت، نی، قره نی، نی انبان، کرنا، بالابان، دوزله، سرنا، نفیر، دونیه، شمشال
سازهای ضربی: دایره، دهل، تنبک، نقاره، سنج، طاس، دف. صدای حاصل از یک ساز به جنس و شکل ساختمان آن و طبعاً به ساخت صحیح و دقیق آن بستگی دارد.