من گلی دارم که دنیا را گلستان می کند

"من گلی دارم که دنیا را گلستان می کند"
عشق را در خانه ی دل خوب مهمان می کند
من گلی دارم که بلبل را نموده مست خویش
باده و پیمانه را با بوسه حیران میکند
من که از عشق رُخش در باغ میرقصم چنین
چهره ی غمدیده ام را اوست خندان می کند
من گلی دارم که دنیا حسرتش را می کشد
انقدر زیباست شادی را فراوان می کند
عاشقان دیوانه ی دیدار این گل گشته اند
مهربانی کرده دیدار خود آسان می کند
من خریدار نگاه و عطر خوشبویش شدم
با نگاهی او مرا دیوانهء جان می کند
من گلی دارم فریباتر ز گلهای جهان
می برد دل از من و در سینه پنهان می کند
بیقرارش می شوم گر من نبینم روی او
"من گلی دارم که دنیا را گلستان می کند"

‍