هرگز احساس باتقوا بودن نکن.

هرگز احساس باتقوا بودن نکن.

هرگز تظاهر نکن که حق با توست .هرگز گرفتار این دام نشو . هرگز فکر نکن که دیگری خطا کار است . اگر احساس کنی که حق با توست ، همیشه دیگران را سرزنش می کنی و می پنداری که آنان اشتباه می کنند . هیچ گاه کسی را محکوم نکن . به خودت مغرور نشو . مردم را همان گونه که هستند بپذیر . آنان این چنین هستند و تو کیستی که بگویی آنان درست هستند یا نادرست؟ اگر آنان به خطا باشند ، رنجش را می کشند و اگر برحق باشند برکتش را می برند ولی تو کیستی که محکوم کنی؟ محکوم کردن تو نوعی نفس را در تو بوجود می آورد . برای همین است که مردم بسیار زیاد درباره ی خطاهای دیگران صحبت می کنند . این کار به آنان احساسی می دهد که خودشان درست کار هستند و دیگران در اشتباه .

مردم همیشه درباره گناهان و خطاهای دیگران صحبت می کنند .هر خطا و ضعفی که در زندگی دیگران باشد ، مردم درباره اش سخن پراکنی می کنند . آنان بزرگ نمایی می کنند و از این کار لذت می برند . همه این کارها به آنان احساس "من خوب هستم" ، می دهد ولی این احساس آن ها مانع خواهد بود . هوشمند باش . با محبت باش . مهرورز باش و به دیگران بدون داوری کردن نگاه کن .هرگز احساس فضیلت و برتری و قداست نکن . هرگز تصور نکن از دیگران بی گناه تر و معصوم تری . معمولی باش . هیچ کس بمان و در این هیچ کس بودن مهمان غایی وارد می شود . در این هیچ کسی تو خداگونه می شوی، بودا می شوی.

#اشو
#اول‌_خطاب_به‌خودم