ﺩﺭ ﺗﺮﺍﺱ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﻴﺎﻫﻮ ﻣﻴﻜﻨﺪ

ﺩﺭ ﺗﺮﺍﺱ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﻴﺎﻫﻮ ﻣﻴﻜﻨﺪ
ﺑﻮﻱ ﻋﻄﺮﺵ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﺑﺎﺯ ﺟﺎﺩﻭ ﻣﻴﻜﻨﺪ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﻣﻴﭽﻜﺪ، ﺷﻤﻊ ﻧﮕﺎﻫﻢ ... ﺑﺎﺯ ﺳﻮ ﺳﻮ ﻣﻴﻜﻨﺪ !
ﺭﻓﺘﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺭﻓﺘﻨﺖ
ﻛﻮﭼﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺁﺏ ﻭ ﺟﺎﺭﻭ ﻣﻴﻜﻨﺪ
ﺭﻭﺡ ﺳﺮﻛﺶ ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺻﻨﺪﻭﻗﭽﻪ ﺩﻝ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻫﻦ ﻫﺎﻱ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻫﻲ ﺑﻮ ﻣﻴﻜﻨﺪ
ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺕ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ
ﺟﺎﻱ ﺍﻭ ﻟﺒﻬﺎﻱ ﻣﻦ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻮ ﻛﻮ ﻣﻴﻜﻨﺪ
ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻲ ﺗﺎﺏ ﺩﻳﺪﺍﺭﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻳﻨﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺍﻣﻴﺪ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺵ ﺑﺮ ﻭ ﺭﻭ ﻣﻴﻜﻨﺪ
ﻗﺎﻳﻘﻲ ﺑﺮ ﻣﻮﺝ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﺮﻡ ﺭﺍﻫﻲ ﺷﺪﻩ
ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﻢ ﺭﺍﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻮﺏ ﭘﺎﺭﻭ ﻣﻴﻜﻨﺪ