کوه پرسید ز رود، زیر این سقف کبود، راز ماندن در چیست؟

کوه پرسید ز رود، زیر این سقف کبود، راز ماندن در چیست؟
 گفت : در رفتن من...  کوه پرسید : و من
 گفت: در ماندن تو
 بلبلی گفت: و من
 خنده ای کرد و بگفت: در غزل خوانی تو
 آه از آن آبادی که در آن کوه روَد، رود مرداب شود و در آن
بلبل سر گشته سرش را به گریبان ببرد و نخواند دیگر،
 من و تو: بلبل و کوه و رودیم
راز ماندن جز در
خواندن من، ماندن تو، رفتن یاران سفر کرده مان نیست، بدان🌷