کوه پرسید ز رود، زیر این سقف کبود، راز ماندن در چیست??

کوه پرسید ز رود، زیر این سقف کبود، راز ماندن در چیست??
گفت؛ در رفتن من... کوه پرسید؛ و من??!!!
گفت در ماندن تو!!!
بلبلی گفت؛ و من??!!!
خنده ای کرد و بگفت؛ در غزل خوانی تو!!!
آه از آن آبادی، که در آن کوه روَد، رود مرداب شود و در آن بلبل سر گشته سرش را به گریبان ببرد و نخواند دیگر،
من و تو : بلبل و کوه و رودیم
راز ماندن جز در
خواندن من، ماندن تو، رفتن یاران سفر کرده یمان نیست، بدان