این منم خسته درین کلبه تنگ

این منم خسته درین کلبه تنگ
جسم درمانده ام از روح جداست
من اگر سایه ی خویشم ، یا رب
روح آواره ی من کیست ، کجاست ؟
دیدگاه ها (۱)

آبان این دردانه ی دلربای پاییزطناز و خرامانبا قدم های آهنگین...

رازِ اصلی اینجاست:هر چیزی که «روان»است (مثل آب، مثل فکر، مثل...

نون و قلم نبی است و مایسطرون، حسینطاق فلک علی است به عالم ست...

پارت ۸سایه‌ی غول‌پیکر، مثل یه پرده‌ی سیاه، خورشید رو پشت خود...

ورق بزنید.....

در دل سکوت سنگین زمستان، آنجا که دامنه‌ی کوه‌ها در بستری از ...

نه فقط از تو اگر دل بکنم می‌میرمسایه‌ات نیز بیفتد به تنم می‌...

ای پری سیما بیا ، ای خوشتر از رویا بیاای عبادتگاه عشق و آرزو...

این روزها، هرچقدر توی کوچه‌ها و خیابونا نگاه می‌کنم، جای خال...

Attar-050803

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط