شعری در تقدیر و تشکر از شعر

(( شعری در تقدیر و تشکّر از شعر))

*** سِحرآمیز ***

چه زیبا و فرح انگیزی , ای شعر .
یقین استادِ سِحرآمیزی , ای شعر .

شمیمِ شاعری , بر تار و پودم .
تو از گلهایِ تر می ریزی , ای شعر.

به آلاچیقِ جانِ من , دمادم .
چراغِ تازه می آویزی , ای شعر.

به وقتِ مصلحت , با خصمِ طبع ات .
بسانِ تیغ و خنجر تیزی , ای شعر .

گهی , شادی به دلها هدیه داری .
گهی , طوفانی و دل بیزی , ای شعر.

به جز این دل , که آمد پیشوازت .
ندارم بهتر از آن چیزی , ای شعر .

تو چون مرغِ همائی , بر سرِ من .
مبادا از سرم بگریزی , ای شعر .

به هر سبکی مرا لایق بدانی .
بنایِ عشق را پی ریزی , ای شعر .

تو میآئی بدون از رنگ و نیرنگ.
بهارم را تو بی پائیزی , ای شعر .

شدم امّیدوار از باقیِ عمر .
چو در جان و تنم لبریزی , ای شعر.

نمودی کِلک و طبع و دفترم را .
نثارِ دینِ رستاخیزی , ای شعر .

عظیم از تو گرفت عمری دوباره .
جوان انگیز و پیرانگیزی , ای شعر .
======================
شاعر= عبدالعظیم عربی ازبندر ماهشهر
و سربندر( بندرامام )








ِِ