ایمان

ایمان

ایمان هر شخصی؛ پس از طی مراحلی و با تحمل زحمات و تلاش های او در انجام کارهای نیک و اعمال شایسته، به سوی کمال می رود؛ امّا برخی از اعمال نیک در کامل شدن ایمان انسان تأثیر به سزایی دارد. امام صادق علیه السلام از قول پدرش می فرماید:

«اَرْبَعٌ مَنْ کنَّ فیهِ کمُلَ ایمانُهُ وَ اِنْ کانَ مِنْ قَرْنِهِ اِلی قَدَمِهِ ذُنُوباً لَمْ ینْقُصْهُ ذلِک وَ هُوَ الصِّدْقُ وَ اَداءُ الاَْمانَةِ وَ الْحَیاءُ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ؛ چهار ویژگی در افراد، موجب کمال ایمان آنهاست و اگر از سر تا پای وجودشان را گناه فرا گرفته باشد خللی در ایمانشان [که در پرتو این چهار خصلتِ والا بخشوده می شود] ایجاد نمی شود؛ راستگویی، امانت داری، حیاء و حسن خلق.»
برای یک انسان با ایمان خواسته ای بالاتر از جلب رضایت حق تعالی نیست؛ چرا که در این صورت انسانِ طالب کمال و حقیقت به بالاترین آرزوی خود می رسد

علی علیه السلام نیز کامل ترین ایمان را در گرو امین بودن شخص می داند و در کلام گهرباری می فرماید:

«اَفْضَلُ الاْیمانِ اَلاَْمانَةُ؛ امانت داری بالاترین درجه ایمان است.»