ای کاش بیفتد به تو یکبار مسیرم

ای کاش بیفتد به تو یکبار مسیرم
درحسرت دیدار تو کم مانده بمیرم

تنهاشده ام با درو دیوار اتاقم
در پنجه ی رویای توهرلحظه اسیرم

سیراب کن از بوسه مرا حضرت باران
دوراز نفس گرم تو ان تشنه کویرم

جامانده به دل،تلخی ابان نگاهت
انگار نه انگار که من زاده ی تیرم

بی وقعه دویدم همه ی فاصله ها را
هرچند که از دوری و ازفاصله سیرم

تو ردشده ای از من و این شعر و تغزل
من یکسره در پیچ و خم قافیه گیرم

برشاخه ی احساس تو ان سیب گناهم
ازشاخه بچینم مگر ارام بگیرم

هرچندکه از قافیه ی عشق تو دورم
لبریزخیالت شده این شعر اخیرم