درونِ سینه‌یِ هر آدمی، دو قطبِ متضاد وجود دارد؛ یکی از جن

درونِ سینه‌یِ هر آدمی، دو قطبِ متضاد وجود دارد؛ یکی از جنسِ بخشش و صلح، و دیگری از جنسِ خشم و خودخواهی. این دو، مدام در حالِ بلعیدنِ سهمِ یکدیگرند. حقیقتِ تلخ و شیرینِ زندگی اینجاست: آن بخشی در وجودت رشد می‌کند و بر تمامِ زندگی‌ات سایه می‌اندازد که تو بیشتر به او “غذا” می‌دهی. اگر به کینه و دروغ سوخت‌رسانی کنی، تمامِ روابط و نگاهت به دنیا مسموم می‌شود؛ اما اگر بذرِ انصاف و مهربانی را آبیاری کنی، حتی در شوره‌زارِ حوادث هم، آرامشِ درونی‌ات فرو نمی‌ریزد. تأثیر این مبارزه، نه در کلام، که در “ردّپایی” است که از ما در یادها و جاده‌های زندگی باقی می‌ماند.