.

.
دختران را دست کم نگیرید...
یک دختر می تواند تنها دلیل التماس های کودکانه ی مردی باشد که آوازه غرورش زبانزد خاص و عام شده...
چشمانِ معصوم یک دختر می تواند همان کیمیایی باشد که پسری بی احساس را به شاعری عاشق و شوریده دل مبدل می سازد...
خاص ترین مخاطبِ گریه های پسری افسرده همان دختری است که حسرتِ نبودش زندگی را از او گرفته...
شاید میوه ممنوعه ی زاهدی پارسا و گوشه گیر بوسه ای باشد بر گونه دختری با موهایی به رنگ گندم...
ترس از دست دادن دست های ظریفِ دختری زیبا می تواند از پسری بزدل و ترسو، شیری وحشی و درنده بسازد.
یک دختر می تواند اولین کاشفِ خنده های مردی باشد که هیچکس تاکنون قادر به گره گشایی از اخم های پیشانیش نبوده.
اصلا اگر نظر مرا بخواهید می گویم برای بازجویی از خلافکاران به زور و شکنجه و تهدید نیازی نیست کافی است دختری رو به رویش بنشیند، درد هایش را بشنود و هر از گاهی اشک از گونه هایش پاک کند...
هُرمِ دستانِ دختر، فولاد را ذوب می کند.
لطافتِ حرف هایش، سنگ را نرم می کند.
و نگاه نافذش کوه را به زانو در می آورد.
دختران را،
دست کم نگیرید....