ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺷﻮﺭﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﭘﯿﻜﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ ... ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺮ ﻧﻪ ﻋﺠﺐ، ﺩ

ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺷﻮﺭﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﭘﯿﻜﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ ... ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺮ ﻧﻪ ﻋﺠﺐ، ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺳﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ !
ﺍﻭﻓﺘﺪ ﮔﺮ ﺩﻟﺶ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻦ ﻧﻪ ﻋﺠﺐ ... ﺩﻝ ﺑﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﺩﻟﺒﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ
ﺗﯿﻎ ﺑﺎﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﻮﺩ ﺟﻠﻮﻩ ﺩﻭﺳﺖ ... ﺗﻦ ﻧﺪﺍﺩﻥ ﺯ ﻭﻓﺎ ﺩﺭ ﺩﻡ ﺧﻨﺠﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ
ﺗﺸﻨﻪ ﻟﺐ، ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﻟﺐ ﺁﺏ ﺳﭙﺮﺩﻥ ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ ... ﺗﺸﻨﻪ ﻭﺻﻞ ﻛﻨﺪ ﯾﺎﺩ ﺯ ﻛﻮﺛﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ
ﺗﻦِ ﺑﻰ ﺳﺮ ﻋﺠﺒﻰ ﻧﯿﺴﺖ ﮔﺮ ﺍﻓﺘﺪ ﺭﻭﻯ ﺧﺎﻙ ... ﺳﺮِ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﭘﯿﻜﺮ ﻋﺠﺐ ﺍﺳﺖ