ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ ﺩﺭ ﺷﺒﻢ، ﻣﻦ ﻣﺎﻩ ﺗﺎﺑﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ

ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ ﺩﺭ ﺷﺒﻢ، ﻣﻦ ﻣﺎﻩ ﺗﺎﺑﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩ ﭼﺸﻤﯽ ﻏﺰﻟﺨﻮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺬﺭﯼ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭ ِ ﻭﺻﻞ ﻧﯿﺴﺖ
ﯾﮏ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﯿﺸﺂﻣﺪﯼ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﯽ
ﺷﻌﺮ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻗﺮﯾﺐ ﭘﻨﺞ ﺩﯾﻮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩ
ﻣﻦ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺎﺭﻓﯿﻘﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ؟ !
ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺯ ‏« ﻣﻦ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ‏» ﮔﺬﺷﺘﯽ ﺧﻮﺏ ﻣﻦ !
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺳﺨﺖ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺗﺸﯿﯿﻊ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺑﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﺭﺳﯿﺪ
ﺗﺎ ﺩﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺩﻓﻨﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ!!