در طبیعت، موجودات شگفت‌انگیزی مانند سمندر آبی (آکولوتل) س

در طبیعت، موجودات شگفت‌انگیزی مانند سمندر آبی (آکولوتل) ستاره دریایی زالو** و برخی مارمولک‌ها قادرند اندام‌های قطع‌شده خود را بازسازی کنند.
اما انسان چنین توانایی‌ای ندارد،

1. تفاوت در سیستم ایمنی و پاسخ به آسیب: در انسان، پس از قطع عضو، بافت‌های اطراف سریعاً یک زخم التیام‌یافته تشکیل می‌دهند تا از عفونت جلوگیری شود، اما این فرآیند مانع از بازسازی کامل اندام می‌شود.
درحالی‌که حیواناتی مثل آکولوتل، به جای تشکیل اسکار، یک (توده سلول‌های تمایزنیافته) ایجاد می‌کنند که دوباره به بافت‌های مختلف تبدیل می‌شود.

2. ژن‌های خاموش
انسان نیز برخی از ژن‌های مرتبط با بازسازی را دارد، اما در طول تکامل، این ژن‌ها یا غیرفعال شده‌اند یا فقط در دوره جنینی فعال هستند (مثلاً در ترمیم بافت کبد یا نوک انگشتان کودکان تا حدی خفیف).

3. پیچیدگی ساختاری: اندام انسان (مثل دست) از استخوان، عضله، عصب، رگ و پوست تشکیل شده که هماهنگی مجدد آن‌ها بسیار پیچیده‌تر از دم مارمولک یا بازوی ستاره دریایی است.

آیا از طبیعت می‌توانیم یاد بگیریم؟
دانشمندان در حال مطالعه این حیوانات هستند. با پیشرفت زیست‌شناسی بازساختی و مهندسی بافت، کارهایی مثل:
- فعال‌سازی ژن‌های خوابیده با روش‌هایی مثل CRISPR
- القای تشکیل بلاستم با استفاده از داروها یا میدان الکتریکی
- چاپ سه‌بعدی اندام با سلول‌های خود فرد
در حال پژوهش است. اگرچه بازسازی کامل دست یا پای انسان در آینده نزدیک ممکن نیست، اما گام‌هایی مثل احیای بافت غضروف، ترمیم نخاع و رشد انگشت در آزمایشگاه موفقیت‌آمیز بوده است.

تقلید از طبیعت مادر علم و فناوری