انتخاب ما پارت پنجم
پارت پنجم: یک اتاق، یک تخت!
ساعت ۱۰ صبح – جلوی عمارت جئون
جونگکوک با یک کولهپشتی از خانه بیرون آمد. تهیونگ کنار ماشین ایستاده بود و به ساعتش نگاه میکرد.
تهیونگ: «بیست دقیقه تأخیر.»
جونگکوک: «صبحونه خوردم. نمیخواستم وسط راه از گرسنگی بمیرم.»
تهیونگ: «قرار بود ساعت ده آماده باشی، نه اینکه ساعت ده تازه صبحونه بخوری!»
جونگکوک: «اگه انقدر عجله داری، خودت رانندگی کن و برو!»
تهیونگ در ماشین را باز کرد.
تهیونگ :«سوار شو، زبوندراز.»
ساعت ۱ ظهر – هتل کوهستانی
بعد از چند ساعت رانندگی به هتل رسیدند.
جونگکوک خسته روی مبل لابی نشست.
جونگکوک:«بالاخره! فکر کردم دیگه هیچوقت نمیرسیم.»
تهیونگ کلید اتاق را گرفت.
تهیونگ:«بلند شو. بریم.»
جونگکوک وارد اتاق شد و ناگهان ایستاد.
وسط اتاق فقط یک تخت دونفره بود!
جونگکوک: «ببخشید؟!»
تهیونگ نگاهی به تخت انداخت.
تهیونگ: «مشکل چیه؟»
جونگکوک: «اینجا فقط یه تخته!»
تهیونگ: «چشمهات سالمه، خودت هم دیدی.»
جونگکوک: «من با تو توی یه تخت نمیخوابم!»
تهیونگ خونسردانه کتش را درآورد.
تهیونگ:«پس روی زمین بخواب.»
جونگکوک بالش را برداشت و به سمتش پرت کرد.
جونگکوک:«از همین الان ازت متنفرم!»
تهیونگ بالش را گرفت و خندید.
تهیونگ:«هنوز یک ساعت نشده اومدیم، شروع کردی؟»
ساعت ۷ عصر – رستوران هتل
هر دو روبهروی هم نشسته بودند.
جونگکوک مشغول خوردن بود که تهیونگ گفت:
تهیونگ:«فردا صبح باید بریم جلسه.»
جونگکوک با دهان پر گفت:
«من برای سفر اومدم، نه جلسه!»
تهیونگ: «این سفر کاریه.»
جونگکوک: «پس چرا اسمش رو گذاشتی سفر؟ اسمش رو میذاشتی تبعید اجباری!»
تهیونگ خندید.
تهیونگ:«تو همیشه همینقدر غر میزنی؟»
جونگکوک :«فقط وقتی کنار توام.»
ساعت ۱۲ شب – اتاق هتل
تهیونگ مشغول کار با لپتاپش بود. جونگکوک هم روی تخت دراز کشیده و فیلم میدید.
تهیونگ: «صدای فیلم رو کم کن.»
جونگکوک: «نمیشنوم چی میگن!»
تهیونگ: «منم نمیتونم تمرکز کنم.»
جونگکوک گوشی را برداشت و صدا را بیشتر کرد.
تهیونگ لپتاپ را بست.
تهیونگ:«جئون!»
جونگکوک با خنده گفت:
جونگکوک:«چیه؟»
تهیونگ بالش را برداشت و به سمتش پرت کرد.
تهیونگ:«خاموشش کن!»
بالش به صورت جونگکوک خورد.
جونگکوک:«وای! تو واقعاً روانیای!»
چند دقیقه بعد، هر دو از خنده خسته شده بودند.
تهیونگ چراغ را خاموش کرد و هرکدام یک طرف تخت دراز کشیدند.
جونگکوک آرام گفت:
ج
«تهیونگ؟»
تهیونگ:«چیه؟»
جونگکوک:«فقط یه چیزی... نصف تخت مال منه. نزدیک نشی!»
تهیونگ خندید.
تهیونگ: «نگران نباش. بهت علاقهای ندارم که بخوام نزدیکت بشم.»(خدا دروغگو رو...
. آرع تو بهش علاقه نداری نه 🤨)
جونگکوک پتو را تا زیر چانهاش بالا کشید.
جونگکوک: «چه بهتر!»
اما چند دقیقه بعد، جونگکوک خوابش برد و تمام پتو را به طرف خودش کشید.
تهیونگ در تاریکی به او نگاه کرد.
تهیونگ:«حتی موقع خوابم دردسری...»
صبح روز بعد – ساعت ۸
تهیونگ زودتر بیدار شده بود. وقتی برگشت، دید جونگکوک وسط تخت خوابیده و تقریباً تمام فضا را گرفته است.
تهیونگ: «جئون...»
جونگکوک: «هوم؟»
تهیونگ: «بیدار شو.»
جونگکوک پتو را روی سرش کشید.
«پنج دقیقه دیگه...»
تهیونگ لبخند زد.
«باشه. ولی صبحونه بدون تو میخورم.»
جونگکوک یکدفعه نشست.
جونگکوک:«چی؟! چرا زودتر نگفتی؟!»
تهیونگ خندید.
«بالاخره یه راه برای بیدار کردنت پیدا کردم.»
پایان پارت پنجم ❤️
پارت ششم: یک مهمان ناخوانده در هتل و اولین باری که تهیونگ از رفتار جونگکوک واقعاً عصبانی میشه!
۵ تا لایک
۶تا کامنت
۳ تا بازنشر
مرسی که حمایت میکنید شرطا برسه پارت بعدو میزارم
#تهکوک
BTS#
ساعت ۱۰ صبح – جلوی عمارت جئون
جونگکوک با یک کولهپشتی از خانه بیرون آمد. تهیونگ کنار ماشین ایستاده بود و به ساعتش نگاه میکرد.
تهیونگ: «بیست دقیقه تأخیر.»
جونگکوک: «صبحونه خوردم. نمیخواستم وسط راه از گرسنگی بمیرم.»
تهیونگ: «قرار بود ساعت ده آماده باشی، نه اینکه ساعت ده تازه صبحونه بخوری!»
جونگکوک: «اگه انقدر عجله داری، خودت رانندگی کن و برو!»
تهیونگ در ماشین را باز کرد.
تهیونگ :«سوار شو، زبوندراز.»
ساعت ۱ ظهر – هتل کوهستانی
بعد از چند ساعت رانندگی به هتل رسیدند.
جونگکوک خسته روی مبل لابی نشست.
جونگکوک:«بالاخره! فکر کردم دیگه هیچوقت نمیرسیم.»
تهیونگ کلید اتاق را گرفت.
تهیونگ:«بلند شو. بریم.»
جونگکوک وارد اتاق شد و ناگهان ایستاد.
وسط اتاق فقط یک تخت دونفره بود!
جونگکوک: «ببخشید؟!»
تهیونگ نگاهی به تخت انداخت.
تهیونگ: «مشکل چیه؟»
جونگکوک: «اینجا فقط یه تخته!»
تهیونگ: «چشمهات سالمه، خودت هم دیدی.»
جونگکوک: «من با تو توی یه تخت نمیخوابم!»
تهیونگ خونسردانه کتش را درآورد.
تهیونگ:«پس روی زمین بخواب.»
جونگکوک بالش را برداشت و به سمتش پرت کرد.
جونگکوک:«از همین الان ازت متنفرم!»
تهیونگ بالش را گرفت و خندید.
تهیونگ:«هنوز یک ساعت نشده اومدیم، شروع کردی؟»
ساعت ۷ عصر – رستوران هتل
هر دو روبهروی هم نشسته بودند.
جونگکوک مشغول خوردن بود که تهیونگ گفت:
تهیونگ:«فردا صبح باید بریم جلسه.»
جونگکوک با دهان پر گفت:
«من برای سفر اومدم، نه جلسه!»
تهیونگ: «این سفر کاریه.»
جونگکوک: «پس چرا اسمش رو گذاشتی سفر؟ اسمش رو میذاشتی تبعید اجباری!»
تهیونگ خندید.
تهیونگ:«تو همیشه همینقدر غر میزنی؟»
جونگکوک :«فقط وقتی کنار توام.»
ساعت ۱۲ شب – اتاق هتل
تهیونگ مشغول کار با لپتاپش بود. جونگکوک هم روی تخت دراز کشیده و فیلم میدید.
تهیونگ: «صدای فیلم رو کم کن.»
جونگکوک: «نمیشنوم چی میگن!»
تهیونگ: «منم نمیتونم تمرکز کنم.»
جونگکوک گوشی را برداشت و صدا را بیشتر کرد.
تهیونگ لپتاپ را بست.
تهیونگ:«جئون!»
جونگکوک با خنده گفت:
جونگکوک:«چیه؟»
تهیونگ بالش را برداشت و به سمتش پرت کرد.
تهیونگ:«خاموشش کن!»
بالش به صورت جونگکوک خورد.
جونگکوک:«وای! تو واقعاً روانیای!»
چند دقیقه بعد، هر دو از خنده خسته شده بودند.
تهیونگ چراغ را خاموش کرد و هرکدام یک طرف تخت دراز کشیدند.
جونگکوک آرام گفت:
ج
«تهیونگ؟»
تهیونگ:«چیه؟»
جونگکوک:«فقط یه چیزی... نصف تخت مال منه. نزدیک نشی!»
تهیونگ خندید.
تهیونگ: «نگران نباش. بهت علاقهای ندارم که بخوام نزدیکت بشم.»(خدا دروغگو رو...
. آرع تو بهش علاقه نداری نه 🤨)
جونگکوک پتو را تا زیر چانهاش بالا کشید.
جونگکوک: «چه بهتر!»
اما چند دقیقه بعد، جونگکوک خوابش برد و تمام پتو را به طرف خودش کشید.
تهیونگ در تاریکی به او نگاه کرد.
تهیونگ:«حتی موقع خوابم دردسری...»
صبح روز بعد – ساعت ۸
تهیونگ زودتر بیدار شده بود. وقتی برگشت، دید جونگکوک وسط تخت خوابیده و تقریباً تمام فضا را گرفته است.
تهیونگ: «جئون...»
جونگکوک: «هوم؟»
تهیونگ: «بیدار شو.»
جونگکوک پتو را روی سرش کشید.
«پنج دقیقه دیگه...»
تهیونگ لبخند زد.
«باشه. ولی صبحونه بدون تو میخورم.»
جونگکوک یکدفعه نشست.
جونگکوک:«چی؟! چرا زودتر نگفتی؟!»
تهیونگ خندید.
«بالاخره یه راه برای بیدار کردنت پیدا کردم.»
پایان پارت پنجم ❤️
پارت ششم: یک مهمان ناخوانده در هتل و اولین باری که تهیونگ از رفتار جونگکوک واقعاً عصبانی میشه!
۵ تا لایک
۶تا کامنت
۳ تا بازنشر
مرسی که حمایت میکنید شرطا برسه پارت بعدو میزارم
#تهکوک
BTS#
- ۹۹
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط