پیکرش مسموم از زهر جفا گردیده بود

پیکرش مسموم از زهر جفا گردیده بود
طایر جانش دگر از تن رها گردیده بود

بر سر بازار غم از اشک چشم و سوز
جان
‏ در مدینه پرچم ماتم بپا گردیده بود

حضرت باقر ز پا افتاده در گلزار غم‏

قامت سرو گلش صادق دو تا گردیده بود

هفتم ذی حجه شد تکرار عاشورا مگر
کز عزای او مدینه کربلا گردیده بود
این که می‏آید ز خاکش بوی غربت در بقیع

‏ همسفر با کاروان نینوا گردیده بود

گشت پنهان آفتاب فاطمه در ابر خاک

‏ عالم از هجران او ظلمت سرا گردیده بود

یاسر از داغ جگر سوز امام پنجمین

‏ خون روان از دیده اهل ولا گردیده‏