ادم هایِ بی معرفتی شده ایم...

ادم هایِ بی معرفتی شده ایم...
زود برایِ هم تکراری می شویم...
زود از هم خسته می شویم....
انگار عاشق شدن را یادمان نداده اند...
پایِ حرف ماندن را، وفاداری را ؛
یادمان نداده اند.....
اولش برای به دست آوردنِ هم، به هر دری
می زنیم به هم که رسیدیم ؛
مقایسه می کنیم، دنبالِ عیب هایِ هم
می گردیم ، و راحت از هم سیر می شویم...
انصافا که آدم هایِ بی اراده و سر درگمی
هستیم، به حرف و قول هایمان هیچ اعتباری
نیست. ما یک مشت بازنده شده ایم،
که انتقامِ نداشته هایمان را ؛
از رابطه ها و آدم هایِ بی گناه می گیریم...


هرچند زِ روزگار در رنج و غمیم
وز دوریِ یک‌دگر هماره دژمیم؛

صد شکر که در سراچه یک کوچه یک دل،
همسایهٔ دیواربه‌دیوارِ همیم.