یا الله

یا الله

ای مهربانترین

ای صاحب بزرگترین بزرگی...

ای صاحب قویترین قدرت...

ای صاحب زیباترین اندیشه...

باز با سرتا پایی آغشته از شرمندگی به درگاه پر از مهر و صفایت آمده ام

با لباسانی پاره پوره به حضور پر شکوهت آمده ام

لطفی کن و در را به روی شرمنده ام باز کن، پاسخم ده مثل همیشــه...

خدایا، خدای دیگری سراغ ندارم وگرنه آنقدر مزاحم اوقاات شریف نمیشدم

دلم میخواهد داد بزند میدانم از رگ گردن به خودم نزدیک تری

گمانم دلم عاشق شده...عاشق کس که یگانه خالقم است

میگوید دوستت دارد

کمی نجوایش را گوش ده

ای تنها دوست تمامی تنهای هایم

ای تنهاهمراه تمامی قدم هایم در باغ دنیا

کجا دستانم را از تو جدا کردم که حال سرگردانم...

همان هنگام که دستانم به جای دیگر اشاره کرد در خود شکستم...

در این جاده مه آلـود با من به مقصد خودت همراه شو که سخت محتاج حضورت نشسته ام