آیا زیبا نیست که دل بدهی و نستانی

آیا زیبا نیست که دل بدهی و نستانی؟
مگر این نبود آیین مستانی ؟
میدونید ؟
هنوزم دوسش دارم
شاید عاشقش نباشم ،
درست!
ولی هنوزم دوسش دارم
به عنوان کسی که یه زمانی عاشقش بودم ،
به یاد زمانیکه کل دنیام توی اون خلاصه شده بود، هنوزم دوسش دارم
میدونید؟
بعضیا میگن مهم نیست ولی وقتی یادش میوفتن اشک تو چشاشون جمع میشه ، بغض گلوشونو میبره ، و درد قلبشونو مچاله میکنه ولی بازم میگن مهم نیست ،
باید بگم ،
مهمه اما نیست
.
.
.
میدونید زیبا بود ، روز هایی که به شور و شوق یک نفر از خواب پا میشدم و زیبا بود، شبایی که با یاد یه نفر به خواب می رفتم
ولی دیگه گذشته...
اون دیگه الان نیست و این یه حقیقته
اینو مینویسم برای همه عاشقای دل شکسته...
چه پسر چه دختر...
چه مرد چه زن...
چه پیر چه جوون.
میدونید اون دیگه رفته... حالا شما دو راه دارید ، یک این که برید و برش گردونید ، و دو این که قبول کنید دیگه اون نیست نه نیست
کسی که یه زمانی دوستش داشتین دیگه نیست
گاهی باید قبول کنید که بعضی آدما فقط میتونن در قلبمون باشن نه در کنارمون
آری!
آری...
گاه باید خندید! بر غمی بی پایان
من عشق اولم رو وقتی دوازده سالم بود از دست دادم
بر اثر سرطان!
سالها غم خوردم و غصه خوردم که چرا من؟ چرا اون؟ چرا کسی که تمام زندگی من بود؟
تا اینکه با نازی آشنا شدم
و بعد...
فهمیدم که میشه بازم عاشق شد و دل داد
ولی بهش دروغ نگفتم
تمام ماجرا رو بهش گفتم ،
بهش گفتم که تو عشق اول من نیستی
بهش گفتم که یه قسمت از قلب من هنوزم که هنوزه مال اونه
هرچند اون دوستم نداشت!
اونم قبول کرد
حالا تو!
تویی که شباتو با گریه صبح میکنی و صباتو با بغض شب
وقتشه بزرگ شی