آدم ها را لبریز نکنیم !

آدم ها را لبریز نکنیم !
همیشه نمی شود نادیده گرفت !
آستانه ی تحملِ هرکس ،
اندازه ای دارد !
هر آدمی از یک جایی به بعد ،
خسته می شود ،
از خوب بودن ، دست می کشد ،
قسمت هایِ آزار دهنده ی زندگی اش را جدا می کند و برایِ همیشه
دور می ریزد !
با خود خواهی و غرورهایِ بی جا ،
صبرِ آدم ها را لبریز نکنیم !
آدم هایِ این روزگار به قدری
فکر و مشغله دارند که حوصله ندارند پایِ حرف و برداشت هایِ اشتباهِ ما بنشینند ،
حوصله ندارند خودشان را
با اخلاق و طرز تفکرِ ما عوض کنند ،
کاری به کارِ آدم ها نداشته باشیم !
آدم ها ، سرشان به کارِ خودشان
گرم است ،
آدم ها دل و دماغِ سابق را ندارند ...