مست مستم از شراب بوسه ات !

مست مستم از شراب بوسه ات !
سوختم از التهاب بوسه ات ....

وای این لبها شراب بی غش است
همچو گلبرگ است و در وی اتش است....

بوسه ات دل می برد جان می دهد،
هر چه می خواهد دلم ان میدهد....

مست از ان لبها منم ساقی تویی،
انکه فانی می کند باقی تویی...
زنده میسازد مرا !

لب نیست این، عمر من یا زندگانی!
چیست این.؟....

در نفسهایت پیام زندگیست،
در دو چشمت ایه ی تابندگیست....

ای نگاهت از لبت گلریزتر! چشمت از لبها هوس انگیزتر!....
ساقی من !

ای زگل خوشرنگتر،
تنگ کن اغوش خود را تنگتر....