انسان، از دو بُعد: «جسم» و «روح» تشکیل شده که همواره با ی

انسان، از دو بُعد: «جسم» و «روح» تشکیل شده که همواره با یکدیگر در ارتباط می باشند و از هم تأثیر می پذیرند: عصاره جسم، «عقل» است و عصاره روح، «عشق» می‌باشد. ثمره عقل در وجود آدمی، «نفس مُلکی» نامیده می شود که ناپایدار و فناپذیر است و ثمره عشق در وجود او، «نفس ملکوتی» می‌باشد که باقی و ماندگار است. به‌عنوان مثال، آفتاب خورشید، مخلوقات را بر روی زمین ثمر می‌بخشد و مهتاب ماه، جلوه‌گری ستارگان در آسمان را نتیجه می دهد. در این تمثیل، خورشید به منزله «جسم»، آفتاب آن به مثابه «عقل»، و مخلوقات زمین مثال «نفس مُلکی» است و ماه به منزله «روح»، مهتاب آن به مثابه «عشق»، و جلوه‌گری ستارگان مثال «نفس ملکوتی» می‌باشد.


کتاب "رویاها و تعبیرها"
به قلم عارف ربانی، هنرمند و نویسنده صاحبدل
یعقوب قمری شریف آبادی