بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
مشاهده : باید معین و معلوم شود که مقصود از مشاهده چیست؟
اگر مقصود، رسیدن به شهودی یقین‌آور - علم و آگاهی یقین آور است که انسان بتواند بر آن اساس تصدیق نماید و گواهی دهد؛ این شهود برای مؤمنان حاصل شده و برای دیگران نیز قابل تحقق می باشد، چنان که شرط نخست مسلمانی، بر اظهار همین شهود -گواهی می باشد، و هر روز و شب، در اذان، اقامه و نمازها، تکرار می‌شود و - أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ می‌گوییم.
اما اگر مقصود از مشاهده، دیدن با چشم سَر باشد، باید دقت شود که
1- با چشم سَر، به غیر از ظاهر اجسام مادی، و آن هم در حدّ محدود، چیزی دیده نمیشود؛حتی باچشم مسلح و به وسیلۀ قوی‌ترین تلسکوپ ها نیز چیز زیادی با چشم سَر دیده نمیشود؛ و خداوند سبحان، جسم مادی ندارد که اینگونه دیده شود.
کفار بُت پرست و دنیاگرا، به همین دلیل بُت ساختند و آنها را پرسیدند، چرا که می‌خواستند خدای خود رابا چشم سَرببینند و البته بر آن تسلط داشته باشند! حتی یهودیانی که هرگز ایمان نیاوردند،به حضرت موسی علیه السلام می‌گفتند: برای ما خدایی بیاور که آن را ببینیم! و به همین دلیل، فریب سامری و گوساله‌اش را خوردند!
2- همه چیز مادی نیست که انسان بتواند دست کم ظاهرش را با با چشم سَر ببیند! آیا می‌توانیم، روح، عقل، قلب، عشق، نفرت، علّت و معلول، جاذبه، ذوق، شوق و استعدادها را با چشم سَر ببینیم؟ و آیا در وجود آنها شک داریم و می پرسیم: اگر وجود دارند، چرا قابل مشاهده نیستند؟! آیا کسی می‌تواند تمامی ابعاد وجود خودش را با چشم سَر ببیند؟!
3- نه فقط خداوند سبحان، بلکه هیچ ذاتی قابل شناسایی نمی‌باشد. حتی عقول نیز نمی توانند ذوات را بشناسند، چه رسد به این که با چشم سَر، قابل دیدن باشند! آیا شما ذات خودتان را می‌شناسید، یا می‌بینید؟! آیا می‌توانید ذات سایر موجودات را ببینید و بشناسید؟!
4- نه فقط خداوند سبحان، بلکه هر چیز و هر کسی، با اسم‌ها نشانه‌ها و آیاتش نشانه‌های هدایت کننده‌اش شناخته می‌شود.
به عنوان مثال: اگر به شما بگویند: خودت را معرفی کن و بشناسان، فقط می‌توانید از نشانه‌های خود بگویید؛ مثل این که من یک انسانم، مرد یا زن هستم، جوانم،مسلمانم، ایرانی هستم،مجرد یا متأهل هستم، پدریامادرم،مدیرم،کارگرم،وکیل یاپزشکم!اینها همه نشانه‌های شماست، نه خود شما!
بنابراین، خداوند سبحان، با اسم‌ها و آیاتش که او را نشان می‌دهند و به سوی او هدایت می‌کنند، مشاهده و شناخته می‌شود:(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
مشاهده : باید معین و معلوم شود که مقصود از مشاهده چیست؟
اگر مقصود، رسیدن به شهودی یقین‌آور - علم و آگاهی یقین آور است که انسان بتواند بر آن اساس تصدیق نماید و گواهی دهد؛ این شهود برای مؤمنان حاصل شده و برای دیگران نیز قابل تحقق می باشد، چنان که شرط نخست مسلمانی، بر اظهار همین شهود -گواهی می باشد، و هر روز و شب، در اذان، اقامه و نمازها، تکرار می‌شود و - أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ می‌گوییم.
اما اگر مقصود از مشاهده، دیدن با چشم سَر باشد، باید دقت شود که
1- با چشم سَر، به غیر از ظاهر اجسام مادی، و آن هم در حدّ محدود، چیزی دیده نمیشود؛حتی باچشم مسلح و به وسیلۀ قوی‌ترین تلسکوپ ها نیز چیز زیادی با چشم سَر دیده نمیشود؛ و خداوند سبحان، جسم مادی ندارد که اینگونه دیده شود.
کفار بُت پرست و دنیاگرا، به همین دلیل بُت ساختند و آنها را پرسیدند، چرا که می‌خواستند خدای خود رابا چشم سَرببینند و البته بر آن تسلط داشته باشند! حتی یهودیانی که هرگز ایمان نیاوردند،به حضرت موسی علیه السلام می‌گفتند: برای ما خدایی بیاور که آن را ببینیم! و به همین دلیل، فریب سامری و گوساله‌اش را خوردند!
2- همه چیز مادی نیست که انسان بتواند دست کم ظاهرش را با با چشم سَر ببیند! آیا می‌توانیم، روح، عقل، قلب، عشق، نفرت، علّت و معلول، جاذبه، ذوق، شوق و استعدادها را با چشم سَر ببینیم؟ و آیا در وجود آنها شک داریم و می پرسیم: اگر وجود دارند، چرا قابل مشاهده نیستند؟! آیا کسی می‌تواند تمامی ابعاد وجود خودش را با چشم سَر ببیند؟!
3- نه فقط خداوند سبحان، بلکه هیچ ذاتی قابل شناسایی نمی‌باشد. حتی عقول نیز نمی توانند ذوات را بشناسند، چه رسد به این که با چشم سَر، قابل دیدن باشند! آیا شما ذات خودتان را می‌شناسید، یا می‌بینید؟! آیا می‌توانید ذات سایر موجودات را ببینید و بشناسید؟!
4- نه فقط خداوند سبحان، بلکه هر چیز و هر کسی، با اسم‌ها نشانه‌ها و آیاتش نشانه‌های هدایت کننده‌اش شناخته می‌شود.
به عنوان مثال: اگر به شما بگویند: خودت را معرفی کن و بشناسان، فقط می‌توانید از نشانه‌های خود بگویید؛ مثل این که من یک انسانم، مرد یا زن هستم، جوانم،مسلمانم، ایرانی هستم،مجرد یا متأهل هستم، پدریامادرم،مدیرم،کارگرم،وکیل یاپزشکم!اینها همه نشانه‌های شماست، نه خود شما!
بنابراین، خداوند سبحان، با اسم‌ها و آیاتش که او را نشان می‌دهند و به سوی او هدایت می‌کنند، مشاهده و شناخته می‌شود:(ادامه دارد...)
- ۸۱
- ۲۱ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
