من آسمان پر از ابرهای دلگیرم

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم

اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم



من آن طبیب زمینگیر زار و بیمارم

که هر چه زهر به خود می دهم، نمی میرم



من و تو آتش و اشکیم در دل یک شمع

به سرنوشت تو وابسته است تقدیرم



به دام زلف بلندت دچار و سردرگم

مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم



درخت سوخته ای در کنار رودم من

اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم