من آسمان پر از ابرهای دلگیرم اگر تو دلخوری از من ، من از

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم اگر تو دلخوری از من ، من از خودم سیرم من آن طبیب زمین گیر زار و بیمارم که هرچه زهر به خود می دهم نمی میرم من و تو آتش و اشکیم در دل یک شمع به سرنوشت تو وابسته است تقدیرم به دام زلف بلندت دچار و سردرگم مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم درخت سوخته ای در کنار رودم من اگر تو دلخوری از من ، من از خودم سیرم فاضل نظری