باید بی بهانه لبخند زد

باید بی بهانه لبخند زد
باید بی بهانه عاشق شد
بی بهانه اشک شوق ریخت..!
آری باید بی بهانه زیست...

چه دلیلی زیبا تر از خدا

پس بی بهانه جام های عشق را سربکش 

چرا باید ترسید از مست شدن های بی موقع؟

پیمانه ای بنوش 

خود را وارهان

خدا اینجاست در آغوشت

و چشمه های عشق می نوشد

به قلبت فرمان آرامش ده

 با سبدی از لبخند به خیابان برو و بی بهانه به هر رهگذر لبخندی هدیه بده

به همراه کارت پستالی از بوسه

بی بهانه بخند

بی بهانه بنوش

بی بهانه زندگی کن

نیمه شب ها در تمام کوچه های زندگی ات پرسه بزن 

و بی خیال شو از نگاه های تند اطرافت

بی بهانه برقص

بچرخ

بخوان

بنویس

ببوس 

و در آغوش بگیر

آری آغوشت بی بهانه باز باشد برای هر کسی که به آغوشی نیازمند است

بی بهانه به ابرها خیره شو

بی بهانه اسم معشوقت را صدا بزن

بی بهانه بگو دوستت دارم

مهم نیست اگر کسی نشنید

گل های باغچه پاسخ می دهند

خالی شو از غیر صدا

بی خیال سکوت شو

بی بهانه به آینه خیره شو

بی بهانه بهترین عطرت را بزن

بی بهانه موهایت را باز کن تا باد هوس نوازش کند

بی بهانه بهترین کتابت را به دوستت هدیه بده

بی بهانه بخند

بی بهانه بنوش

بی بهانه زندگی کن

بی خیال شو از نادیده بودن ها

بی خیال شو از نفرت های پنهانی

بی خیال تمام سردی های زمستان شو

دیگر فصل یخبندان زندگی ات گذشته

به جست و جوی رودخانه ی زلال عشق باش

و در ان آب تنی کن 

بی خیال بی خیال باش

هم چون بادبادکی رها در آسمان

دلهره چرا؟؟؟

نخ تو در دست خداست....