💥شعری در وصف مجازی از خودم 💥👇

💥شعری در وصف مجازی از خودم 💥👇

هرچه گشتم ندیدم کسی را ' زِ مجازی راضی،
هر کَس غم و اندوهی دارد' ک شُدَس ناراضی،

💥💥💥💥.

نظرم اینکه مجازی شده است قاعده ی یک بازی،
ک بمانی و تو حسرت بخوری زین بازی،

💥💥💥💥💥.

در مجازی که دارد هر کسی یک فازی،
مگو ای دوست' ب کسی هیچ رازی 🤫



این مجازی ک کرده همه را' از خود راضی،
کاری کرده که هر کس بشود یک نازی 😄



حال من حال اسیریست' چو یک سربازی،
ک زَنَد هر روز فرمانده اش،' بر سر او یک سازی،



💥💥💥💥💥.

چه قضاوت ها بشد در بستر این بازی،
👈خودمانیم' خودمان هم ک شدیم یک قاضی 👉

« خودمانیم'خودمان هم ک ‌شدیم یک قاضی»


💥 و در آخر بگویم ب تو ای دوستِ مجازی،
هرچه گفتم یا نگفتم بشو از من راضی😄❤️