ﮔﻔﺘﺎ ﻛﻪ ﻛﻴﺴﺖ ﺑﺮ ﺩﺭ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﻛﻤﻴﻦ ﻏﻼﻣﺖ "

ﮔﻔﺘﺎ ﻛﻪ ﻛﻴﺴﺖ ﺑﺮ ﺩﺭ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﻛﻤﻴﻦ ﻏﻼﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﭼﻪ ﻛﺎﺭ ﺩﺍﺭﻱ؟ ﮔﻔﺘﻢ ": ﻣﻬﺎ ،ﺳﻼﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ ﻛﻪ : ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻧﻲ؟ ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ " ﺗﺎ ﺑﺨﻮﺍﻧﻲ "
ﮔﻔﺘﺎ ﻛﻪ : ﭼﻨﺪ ﺟﻮﺷﻲ؟ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ": ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ "
ﺩﻋﻮﻱ ﻋﺸﻖ ﻛﺮﺩﻡ ،ﺳﻮﮔﻨﺪﻫﺎ ﺑﺨﻮﺭﺩﻡ
ﻛﺰ ﻋﺸﻖ ﻳﺎﻭﻩ ﻛﺮﺩﻡ ﻣﻦ ﻣﻠﻜﺖ ﻭ ﺷﻬﺎﻣﺖ
ﮔﻔﺘﺎ : ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻋﻮﻱ ﻗﺎﺿﻲ ﮔﻮﺍﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺘﻢ : " ﮔﻮﺍﻩ ﺍﺷﻜﻢ ، ﺯﺭﺩﻱ ﺭﺥ ﻋﻼﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ ": ﮔﻮﺍﻩ ﺟﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﺗﺮ ﺩﺍﻣﻨﺴﺖ ﭼﺸﻤﺖ "
ﮔﻔﺘﻢ ": ﺑﻪ ﻓﺮ ﻋﺪﻟﺖ، ﻋﺪﻝ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻲ ﻏﺮﺍﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ ": ﻛﻪ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﺮﻩ؟ " ﮔﻔﺘﻢ ﺧﻴﺎﻟﺖﺍﻱ ﺷﻪ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﺕ ﺍﻳﻨﺠﺎ؟ ‌ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ": ﺑﻮﻱ ﺟﺎﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﭼﻪ ﻋﺰﻡ ﺩﺍﺭﻱ؟ ﮔﻔﺘﻢ ": ﻭﻓﺎ ﻭ ﻳﺎﺭﻱ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﺯﻣﻦ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﻲ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﻛﻪ ﻟﻄﻒ ﻋﺎﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﺠﺎﺳﺖ ﺧﻮﺷﺘﺮ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﻛﻪ ﻗﺼﺮ ﻗﻴﺼﺮ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﭼﻪ ﺩﻳﺪﻱ ﺁﻧﺠﺎ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﻛﻪ ﺻﺪ ﻛﺮﺍﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﭼﺮﺍ ﺧﺎﻟﻴﺴﺖ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﺯ ﺑﻴﻢ ﺭﻫﺰﻥ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﻪ ﻛﻴﺴﺖ ﺭﻫﺰﻥ؟ ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ " ﺍﻳﻦ ﻣﻼﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﺠﺎﺳﺖ ﺍﻳﻤﻦ؟ ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ " ﺯﻫﺪ ﻭﺗﻘﻮﻱ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﻪ ﺯﻫﺪ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﺭﻩ ﺳﻼﻣﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﺠﺎﺳﺖ ﺍﻳﻤﻦ؟ ﮔﻔﺘﻢ : "ﺑﻪ ﻛﻮﻱ ﻋﺸﻘﺖ "
ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﻪ ﭼﻮﻧﻲ ﺁﻧﺠﺎ؟ ﮔﻔﺘﻢ : " ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ "
ﺧﺎﻣﺶ ! ﻛﻪ ﮔﺮ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻣﻦ ﻧﻜﺘﻪﻫﺎﻱ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺑﺮ ﺁﻳﻲ، ﻧﻲ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ ﻧﻪ ﺑﺎﻣﺖ