هیچ‌وقت اسفند را دوست نداشتم..

هیچ‌وقت اسفند را دوست نداشتم..

نہ حال و هوای خرید ڪردنش را دوست داشتم نہ این هول و ولا و تڪاپویی کہ بہ جان آدم می‌اندازد..؛

ما آدمها توی اسفند بیشتر از هر وقت دیگری خستہ‌ایم اما نمیدانم چرا بہ جای اینڪه نفسی تازه ڪنیم، سرعت‌مان را بیشتر و بیشتر می‌ڪنیم تا هر طور شده مثل قهرمان دوی ماراتن، از خط پایان این ماه عجیب و غریب بگذریم!

اسفند را باید نشست
باید خستگی در ڪرد
باید چای نوشید...!

یازده ماه تمام، دردها، رنج‌ها و حتی خوشی‌ها را به جان خریدن ڪہ الڪی نیست، هست؟!

چطور می‌شود با حجم این خاطرات و دلتنگی‌هایی ڪہ روی دلم آدم سنگینی می‌ڪنند، مغازه‌ها را گشت یا قیمت فلان لباس ومانتو را بامغازه دیگر مقایسه ڪرد؟!

اصلا مگر می‌شود انقدر ساده حجم این بغض را کہ تمام این ماه‌های سال گوشه دلت نشسته است، نادیده گرفت؟

بغضی ڪہ هر آن، منتظر است تا از یڪ جایی خودش را پرت کند بیرون... ؛



پی نوشت:

اسفند را نباید دوید
اسفند را باید با ڪفش‌های ڪتانی، قدم زد!