کدخدایی که گمان کرده خدای دهِ ماست

کدخدایی که گمان کرده خدای دهِ ماست
کدخدا نیست خدا نیست بلای دهِ ماست
روزگاری است به گوش همه خواند که خداست
خانه‌اش در دهِ ما نیست جدا از دهِ ماست
بینوا بی‌خبر ازحال و هوای ده ماست
بینوا بی خبر ازحال و هوای ده ماست

کدخدا دیرزمانی است که دیوانه شده
از زمانی که به دیدار خدا رفته و در خانه شده
خانه را دیده ؛ خدا را نه ولی، با همه بیگانه شده
غافل از آن‌که خدا در همه جای ده ماست