*** مرغِ دل ***

*** مرغِ دل ***

مرغِ دل , در قفسِ سینه تکاپو دارد .
بهر آزادی ازاین دام , هیاهو دارد .

همچو فانوسِ قدیمی ,که بُوَد رو به زوال.
در شبستانِ تنم , غمزه و سو سو دارد .

معدنِ جُرم و خطا بوده در ایّامِ شباب .
بیهده , او هوسِ جنّت و مینو دارد .

پاک بودن به جوانی , بُوَد این شرطِ وفا .
ورنه هر گبر , به پیری دل نیکو دارد.

ای عظیم : این دلِ خود رأی به پیرانه سری .
مغفرتخواه شد و مقصدِ حق پو دارد .

فارغ ازدغدغه هایش بُوَد آماده یِ کوچ.
چونکه در روزِ جزا , ضامنِ آهو دارد .
===========================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان
( بندرماهشهرو سربندر ).