حدیث اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَ سَفینَهُ الْنِّجاة و ارتباطش با اربعین حسینی(ع)

ایام محرم مقطع تجلی نور امام حسین علیه‌السلام است که شدت این تجلی را در ماجرای اربعین مشاهده می‎کنیم. خداوند شدت اثرگذاری نور امام حسین علیه‌السلام در قلوب مردم را تا حدی افزایش می‎دهد که حتی آن فرد مشرک یا کافر را جذب و به کاروان کربلا ملحق می‎کند

مقطع حرکت امام حسین(ع) از مدینه به سوی مکه و از آنجا به سمت کوفه مقطع بروز و ظهور عالی‎ترین مفاهیم و تربیتهای جاری شده بر بشریت و برترین خلایق بود. ماجرای قیام امام حسین(ع) نقطه عطف آغاز جلوه‎ گری عالی‎ترین مفاهیم عالم از جمله فضل، حب، هدایت، شفاعت، رشد و رفعت توسط معلمی الهی بود، شاهد بر اینکه پس از شهادت حضرت شاهد تحرکات شیعیان و محبان عترت(ع) در قالب قیامهای متعدد بودیم که عموماً تحت تأثیر حب و شفاعت امام حسین (علیه‌السلام) بر قلوب شیعیان صورت گرفت، هرچند که این قیامها ممکن است به صورت خودجوش و بی ‎اذن امام سجاد(ع) صورت گرفته‌باشد.

شرط قرار گرفتن در صراط مستقیم، بهره از چراغ هدایت امام حسین(ع)
اما در این بین اندک افرادی توانستند از وجه هدایتی امام حسین(ع) بهره ببرند که مصداقش در آن دوران، یاران و اصحاب امام حسین (علیه‌السلام) بودند که توسط مربی الهی و امام عالم طوری رشد داده شدند که تا اعلی علیین رسیدند. بنابراین اینکه پیامبر اکرم(ص) فرمودند «اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَ سَفینَهُ الْنِّجاة» ناظر بر این موضوع است. امام حسین(ع) از ازل همان چراغ هدایتی است که مسیر هدایت به صراط‌ مستقیم را روشن کردند و بر اساس این حدیث هر کس در هر زمان و مکانی توفیق هدایت به سوی صراط مستقیم را یافت، مدیون امام حسین علیه‌السلام و وجه مصباح هدایتی حضرت است. چقدر زیباست که از این وجه به آیه «إهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» نگاه شود که در این صورت نماز خودمان را با امام حسین (علیه‌السلام) گره زده‎ایم، به این صورت که شرط هدایت به صراط‌المستقیم، بهره از وجه مصباح الهدایی امام حسین(ع) است.