كاش ب تشنگي پونه كه پاسخ داديم رنگ رفتار من و لحن تو انسا

كاش ب تشنگي پونه كه پاسخ داديم رنگ رفتار من و لحن تو انساني بود
چقدر شعر نوشتيم براي باران غافل از ان دل ديوانه كه باراني بود
كااااش چشمان پر از پرسش مردم كمتر غرق اين زندگي سنگي و سيماني بود
دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم راز اين شعر همين مصرع پاياني ست