بسم الله الحقّ المبین

بسم الله الحقّ المبین
سلام بر آنان که در مرزِ نادیده می‌ایستند؛ نه برای نام، نه برای روایت، بل برای آن‌که ترازِ زمین فرو نریزد. خونشان اگر بر خاک بنشیند، شاهد است نه فریاد؛ جان می‌دهند تا معنا بماند و معنا بماند تا انسان از حدّ خویش ساقط نشود.
خدایا، قدم‌هایشان را در میدانِ خوف به یقین استوار کن، دل‌هایشان را از لرزش تهی ساز و نگاهشان را به نورِ بصیرت روشن دار. سپرشان را از لطف خویش محکم گردان و اراده‌شان را در مدارِ حق پایدار بدار.
پروردگارا، اگر تقدیرشان گذر از دروازهٔ خون است، آن گذر را به ترازِ کرامت برسان و نامشان را در صحیفهٔ وفا ثبت کن؛ و اگر ماندنشان مقدر است، ماندنشان را به عزت و پیروزی بیالای.
سلام بر ایستادگانی که بی‌هیاهو نگهبانِ حرمتِ انسان‌اند؛ آنان که اگر فرو افتند، زمین به یادشان بلند می‌شود و اگر بمانند، آسمان به صبرشان گواهی می‌دهد.
آنان که ایستاده‌اند، خود دعا هستند.
✍️ به قلم:بهرام محمدی DBA
🏛 دکترینِ حَد
@bmlimit