عاشقانه های شبنم درکنارکارزیبای خواهر خوبم

روانشناسی رابطه
من در خانه ای بزرگ شدم که
مهمان را تا دم در بدرقه می کنیم،
تا بداند که ما او را می خواهیم
و نه از او خسته شده ایم و نه از بودنش.
بعد از رفتن مهمان، دروازه را نمی بندیم
تا وقتی که از دید ما کاملاً ناپدید شود.
کولر و چراغ های اتاق پذیرایی را هم فوراً
خاموش نمی کنیم؛ کمی صبر می کنیم،
شاید مهمان چیزی را فراموش کرده باشد
و دوباره برگردد.
حالا فکر کن با دل‌های مردم چگونه باید
رفتار کنیم، وقتی از زندگی ما عبور
می کنند؟
زیرا در نهایت، تربیت و ریشه ی انسان
همیشه در رفتار او آشکار می شود؛
این است رسم آدم های خوش قلب و با اصالت.
یاد بگیریم هرجا هرمکان اصالت وصداقتمان روشن باشه به خودمون اجازه ندهیم کسی رو کوچک یا خارکنیم سعی کنیم هرگز بد ذاتی رو تو وجودمون پرورش ندیم چون ذات بد تا یه حدی دورمیزنه وتورو میخندونه ولی برمیگرده بخودت مراقب رفتارمون تو زندگی محل کار بین دوستان وحتی اینجا که پستهایی روباهرمحتوایی میزاریم ازشون یادبگیرم وراه درست رو بیاموزیم با اصالت وبزرگ منش زندگی کنیم

شبنم صداقت