وای از شبی که بی رخ ماهش سحر شود

وای از شبی که بی رخ ماهش سحر شود
وای از دلی که بی غم او در به در شود
در این سرای بی کسی و یأس و ماندگی
ای دلخوش آن که از قدمش با خبر شود
#م_ت #کپی_با_ذکر_صلوات #موعود #منجی #حضرت_مهدی(عج)
دیدگاه ها (۳)

خسف | قصه سی و پنجم: جهان در آستانه زایمان (بخش پایانی)

#وقت_عاشقی... وقتِ خلوت با خدا.🤲🙏خدایا...در این سکوتِ زیبای ...

.. وقتِ خلوت با خدا.🤲🙏بسم‌الله الرحمن الرحیمخدایا...در این س...

چه کند علی با این همه تنهایی!

بخت آیینه ندارم که در او می‌نگریخاک بازار نیرزم که بر او می‌...

هر زمان شوری دگر دارم ز توهر نفس دل خسته‌تر دارم ز توبر بساط...

.#دلیاخــــــــلاقم ...............    حکم ميکــــــنه.........

خسف | قصه سی و ششم: نرجس خاتون- بخش دوم

قصه سی و ششم: نرجس خاتون بخش اول

خسف | قصه چهل و یکم: علی بن محمد سمری (بخش پایانی)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط