خدا به بعضی‌ها نزدیک‌تر است. همان‌ها که آدم دوست دارد بیش

خدا به بعضی‌ها نزدیک‌تر است. همان‌ها که آدم دوست دارد بیشتر نگاهشان کند و بی‌مقدمه به دل می‌نشینند و بی‌مقدمه، دل می‌برند از آدم‌. همان‌ها که آدم کِیف می‌کند با آن‌ها حرف بزند، همان‌ها که عزیزند و دلنشینند و خواستنی، همان‌ها که نابند و دوست‌داشتنی.
همان‌ها که بوی خدا می‌دهد نگاه و کلام و دست‌هاشان و حرف که می‌زنند، به طرز عجیبی، آرام می‌شوی؛ انگار خدا از میان کلماتشان آغوش باز کرده‌باشد و محکم تو را بغل کند.
خدا به بعضی‌ها نزدیک‌تر است، بس‌که دل‌نازک و مهربان و اصیل‌اند و خالصانه و عمیق توکل کرده‌اند به او. که خدا رفیق‌ترینِ کسانی‌ست که به جز خودش رفیقی ندارند.
بعضی‌ها بوی خدا می‌دهند؛ از بس خدا برای دلگرمی در آغوش‌شان گرفته و نوازش‌شان کرده.
آدم دوست دارد بیشتر با آن‌ها حرف بزند و بیشتر کنارشان بنشیند و بیشتر گرمیِ وجودشان را حس کند.
بس‌که حس خوب می‌دهند به آدم.