حـــال آدم که دست خــودش نیست...!

حـــال آدم که دست خــودش نیست...!
عکســـی می بینــد ،
ترانــه ای می شنـــود ،
خطـــی میخــواند ،
اصلا هیچــی هم نشــده...
یکهـــو دلـش ریـــش میشـــــود...!
حالا بیــــا و درســتش کــــن...
آدم دلگیــــــر ،
منطـــق سرش نمیشـــــود...
برای آن ها که رفته انـــد ،آن هـــا که نیستـند ،مــی گریـــــد...دلتنـــگ میشـــود...دل که بلـــــــرزد ،دیگـــــر هیچ چیـــــز ، سر جــای درستـش نیسـت...
این وقـت هــا ،انگـــار کنـــار خیابانـــــی پر تــــردد ایستــــاده ای ،تا مجــــال عبــــور پیــــدا کنـــــی...
هم صبـــوری میخـــواهد ،هم آرامــش ،
که هیچکـــــدام نیـست...!
آدم تصــــــــادف میکنــــــــــد ،
با یک اتوبــــــــوس ، خاطـــــره هـــــا ی مست