زندگی باید کرد،

زندگی باید کرد،
گاه با یک گل سرخ،
گاه با یک دل تنگ،
گاه با سوسوی امیدی کمرنگ،
گاه باید خندید بر غمی بی پایان،
لحظه هایت بی غم،
روزگارت آرام...