دنبالهء دوازدهم پیشینهء ایران-9 (تاریخ ایران-1) ::::

دنبالهء دوازدهم پیشینهء ایران-9 (تاریخ ایران-1) ::::
دین سومریان ::::::
سومریان {1} به مینوی (معنی) نماد (سمبل) مزداپرستی باور داشته اند و "خدای یگانه" ، که همان "پویش جاودان سرشت" (حرکت ازلی و ابدی طبیعت) بوده است را می پرستیده اند. سومریان برای آسان کردن دریافت مینوی "خدای یگانه" ، که همان "پویش جاودان سرشت" بود ، "آتش و زبانه هایش" ، که همیشه "پویش" (حرکت) داشت ، را به سرنام (بعنوان) "نماد" ، پذیرفتند . آنها همچنین به شناخت زیرنمونه های (مصادیق) "پویش جاودان سرشت" دست یافتند ، و به هریک از آنها ، نام و نمادی دادند . به سرنام نمونه ، آنها برای "پدیدهء زایش در سرشت" ، که آنرا یکی از چندین زیرنمونهء (مصداق) "پویش جاودان سرشت" می دانستند ، نام " ایننانا" {2} را دادند ، و برای آن تندیسی و نگاره ای (تصویری) را ساختند . بی گمان مینوی "نماد" ، مینوی بسیار پیچیده ای بوده است که سومریان برای نخستین بار در جهان به آن دست یافته بودند ؛ گرچه باید دانست که ، دیگر مردمان آن هنگام ، (به سرنام نمونه سامی ها) ، هنوز به این مینو دست نیافته بودند . سومریان پس از گسترش دادن خود ، دین مزداپرستی را به همراه خود ، به "زاگرس" ، "خوزستان" ، "دشت ایران" و .... آوردند .
امروزه ، برخی از باستانشناسان بدخواه (مغرض) ؛ به تندیس پادشاهان ، شهبانوان ، و شاهزادگان سومری نیز، نام خدایان سومری داده اند ؛ که درست نیست . سومریان از آن پادشاهان ، شهبانوان ، و شاهزادگان خود ، که یاری های (خدمات) با ارزشی کرده بودند ، تندیس هائی را می ساختند ، و آنها را در سرائی ویژه ، در کنار سرای نمادهای "فرشتگان" ("ایننانا" و ...) نگاهداری می کرده اند . به سرنام نمونه (بعنوان مثال) سومریان برای همیشگی کردن یاد پادشاه سازندهء شهر اوروک ، تندیسش را ساختند و آنرا در کنار دیگر تندیس های پادشاهان ، شهبانوان ، و شاهزادگان ، در سرای ویژه ای جای داده بوده اند.

زیرنویس ها :

{1}
سومریان ، ایرانی نژادهائی بودند که پس از دست یافتن به فرهنگ نوسنگی درپیرامون سال 9000 پ.م. در "گنج دره" و "تپه آسیاب" (هر دو در نزدیکی های شهر امروزی کرمانشاه)، و بواژگانی دیگر دست یافتن به فناوری های "کشاورزی" "دامپروری" و "خانه سازی" ، و رهائی یافتن از وابستگی به زندگی در کوهستان و غارهای آن ، و همچنین رهائی یافتن از شکار کردن جانوران کوهستان ؛ از پیرامون سال 8000 پ.م. برای بهره برداری از آمادگی (استعداد) بالای میاندورود "دجله-فرات" در کشاورزی ، از میانهء زاگرس به این سرزمین نوبومروی (مهاجرت) کردند . آنها سپس در آنجا برای نخستین بار در جهان ، در پیرامون سال 5400 پ.م. به فرهنگ مس -سنگی ، و در پیرامون سال 3800 پ.م. به فرهنگ برنز دست یافتند ؛ و از سال 4000 پ.م. خود را در "دشت ایران" ، "کوهستان زاگرس" ، میاندورود "کرخه کارون" ، "گیلان و مازندران" ، میاندورود "کورا-ارس" ، و سرزمین "پونت – خزر" گسترش دادند ؛ و پادشاهی های کوچک وبزرگ فراوانی را پدید آوردند.
{2}
http://www.mythicjourneys.org/newsletter_oct07_prouty.html