برو مرتضی که همه ما روزی به سوی عشق واقعی یعنی خدا باز ...

برو مرتضی که همه ما روزی به سوی عشق واقعی یعنی خدا باز خواهیم گشت..
وقتی بعضی از آهنگاتو مرور میکنم، میبینم چه خوب میدیدی اطرافتو..
نگران منی که نگیره دلم، توی دستای تو داره میره دلم
نگران منی مثل بچگیام، تو خودت میدونی من ازت چی میخوام..
چی میخواستی ازخدا؟؟ میخواستی آرومت کنه؟؟ شاید الان به آرامش واقعی رسیدی.
یادت میاد میگفتی یکی هست؟؟
آره یکی هست، یکی هست که دلش نمیخواد امثال تو توی دنیای زشت شده ی آدما بمونه و زودتر میبره پیش خودش..
از ته دل میگم که از شنیدن خبر نبودنت و ندیدنت و نخوندنت دلم شکست..
حالا دوباره ایرانمون تهی شد از یه هنرمند..
حالا دوباره همش باید بد بختی های روزمره زندگیمون رو ببینیم و کسی مثل تو نباشه که برامون آهنگ بسازه و بخونه تا کمی قلبمون تسکین پیدا کنه..
آره داداشم دنیا جای تو نیست دنیای ما جای نامردانی است که ما رو بازی میدن تا چند روز بیشتر سوار گردنمان باشند.
ولی تو بخواب داداشی، ما همیشه به یاد تو هستیم..
از طرف من تقدیم به روح بزرگ و آرام تو...