گیسو قسمت پنجم

معلوم بود فکرش مشغول شده. آروم دستم را گذاشتم روی دستش. خیلی یخ کرده بود. دستش از اون دستاست که منو دیوونه می کنه. استخونی. کشیده. هنری. نرم و لطیف. گفتم یخ کردی. ببین گیسو من اهل بازی با احساسات تو و بقیه آدما نیستم. نمیخوام ازت سوءاستفاده کنم. اهل دروغ هم نیستم. من اصلا دلم نمیخواد ازدواج کنم و همسر کسی بشم و از صبح تا شب برم سر کار و کارهای تکراری بکنم و همسرم هم فقط با آشپزی و کار خونه خودش را داغون کنه و بچه دار بشیم و بنشینیم بچه‌ها را بزرگ کنیم و این مدل زندگی را هیچوقت دوست نداشتم. گیسو که حسابی رفته بود تو فکر گفت داره جالب میشه برام. ولی توی این جامعه بیشتر مردم همینجوری زندگی می کنند. گفتم من به بقیه کاری ندارم. من از کودکی سؤالات زیادی در ذهنم بوده. دلم میخواد عمرم را صرف مطالعه کنم و نتیجه تحقیقات و مطالعاتم را بنویسم و در اختیار همفکرانم بزارم. ما میتونیم بهترین دوستان همدیگه باشیم. گیسو گفت منم هیچوقت آرزوی عروس شدن و ازدواج و مادر شدن نداشتم ولی فکر می کردم مریض هستم و پیش روانپزشک و مشاور هم رفتم. حالا می بینم تو هم خیلی شبیه منی. این حرفا رو توی محیط خانواده و فامیل هم زدی؟ گفتم وقتی نوجوان بودم گفتم دیدم برخورد مناسبی نشد دیگه نگفتم. به این نتیجه رسیدم آدم بیشتر باید عمل کنه و کمتر حرف بزنه. یه چای دیگه بریزم برات؟ گفت آره لطفا. گفتم من سالهاست تصمیم گرفتم فقط با آدمهایی حرف بزنم که حاضرند به زندگی فکر کنند. گفت آره واقعا لازمه قبل انجام هر کاری و هر تصمیم مهمی در زندگی یه کم فکر کنیم. بعد گیسو بلافاصله دستم را گرفت توی دستاش و گفت پس منم ازدواج نمی کنم تا بتونیم با هم دوست باشیم و کارهای تحقیقی و پژوهشی انجام بدیم. خندیدم و گفتم ازدواج مانع کارهای پژوهشی نیست. گفت ولی مانع دوستیمون هست. شاید شوهرم اجازه نده با هم دوست باشیم. گفتم اونم بستگی به سطح فکر آدما داره. خیلی ها ازدواج می کنن و دوستی هاشون هم سر جاشه. گفت ولی خیلی ها هم مجبور هستند هرچه شوهر میگه قبول کنند و اجازه ندارند روی حرف شوهر حرف بزنن. گفتم آره متأسفانه. چند ثانیه سکوت شد. اون دختر خانم که فهمیدیم اسمش لیلی هست آمد و گفت چیزی میل ندارین؟ گفتم شنیدم سوپ سرآشپز اینجا خیلی طرفدار داره. گیسو جان سوپ میخوری؟ گیسو فوری گفت بله حتما. گفتم پس لطفا دوتا سوپ سرآشپز...
#خاص #جذاب