کریستف کلمب آدم خیلی حسابیی بود،و این حقیقت از آنجا معلوم

کریستف کلمب آدم خیلی حسابیی بود،و این حقیقت از آنجا معلوم بود که تا وقتی زنده بود همه ازو بیزار بودند و آزارش می دادند،بدتر از همه خیالاتی هم بود،مثلا وقتی از سفر آمریکا بازگشت،نشست برای ایزابلا (ملکه الیزابت)تعریف کرد ;چه مرغها و درخت های قشنگی در هندوستان دیده،ولی وقتی ایزابلا وسط حرفش دوید که ”پس طلا چه شد؟” کریستف شانه بالا انداخت که چه میدانم:)
بعد کریستف کلمب جاهای دیگری هم پیدا کرد اما هیچ کدام از جاهای خیلی خوب را پیدا نکرد و همش هم اسمهای غلط روی آن جاها گذاشت،مثلا وقتی به جزیره هند غربی رسید خیال می کرد به جزیره هند شرقی رسیده
اصلا هر کس بخواهد از راه مغرب به مشرق برود همچون سرنوشتی پیدا می کند ،به همین جهت کریستف وقتی داشت می مرد، حواسش خیای پرت شده بود و اصلا نمی دانست کجا را کشف کرده;)
زمان کریستف، اروپاییان النگو و گوشواره چینی و شیشه ای میبردند به سرخپوستهای سرزمین تازه کشف شده می دادند و در مقابل از آنها طلا و پوست میگرفتند و به همین جهت اروپاییان خودشان را باهوش و سرخپوستان را بیهوش میدانستند
حالا سالهاست جریان تغییر کرده،اروپاییان هرسال مقدار زیادی گردنبند و گوشواره مسی از سرخپوستها می گیرند و در مقابل به آنها پول میدهند اما از آنجا که سرخپوستها آدمهای باادبی هستندتا به حال مدعی نشده اند که این امر دلیل بر هوش آنها و بیهوشی اروپاییان است
:)