من با خیالت دلخوشم از خواب بیدارم مکن

من با خیالت دلخوشم از خواب بیدارم مکن
محروم از رویای خود در این شب تارم مکن
در عشق تو دیوانه ام با خویش هم بیگانه ام
از اینکه هستم بیشتر دیگر گرفتارم مکن
من بی تو یعنی مردگی آوارگی سر خوردگی
مانند برجی بی رمق بر خویش آوارم مکن
باید فراموشت کنم یا رو به آغوشت کنم
بین دوراهی بازهم گم راهو ناچارم مکن
با اخم های نا به جا هر لحظه هر دم هر کجا
اینقدر تشویشم مده اینقدر آزارم مکن
رویای شیرین مرا با تلخ کامی زهر کن
با خشم ویرانم کن و با خشم انکارم مکن
در این شب بی خوانگی با تکیه بر دیوانگی
سر می کنم با زندگی ای عشق هوشیارم مکن
من با خیالت دلخوشم از خواب بیدارم مکن
محروم از رویای خود در این شب تارم مکن
من با خیالت دلخوشم از خواب بیدارم مکن
محروم از رویای خود در این شب تارم مکن